عوامل مؤثر بر رضایت کارکنان در تمامی چهار سطح وجود دارد.

1-19-2- عوامل سراسری سازمان

در مورد رضایت از شغل، حقوق و فرصت­های ارتقا از عوامل اساسی هستند. مطالعات «لاک» نشان می­دهد که حقوق و دستمزد یک عامل تعیین کننده رضایت شغلی است بویژه زمانی که از دیدگاه کارمند این پرداخت منصفانه و عادلانه باشد. به همین ترتیب ادراک افراد از میزان نرخ برابری ترفیعات نیز در رضایت آنها مؤثر است.

همچنین، خط­مشی و رویه­های سازمانی نقش عمده در تعیین رضایت کلی از شغل ایفا می­کند. خط­مشی­ها اغلب حاکم بر رفتار کارکنان است و محدودیت­هایی را فراهم می­سازد بدین سان ممکن است منجر به احساس مثبت یا منفی نسبت به سازمان شود.

سرانجام اینکه، بررسی جدیدی که اخیراً انجام شده است نشان می­دهد که ساختار سازمانی ممکن است در رضایت مؤثر باشد.

2-19-2- عوامل بلافصل محیط شغلی

عوامل بلافصل محیط شغلی می­توانند به طرق گوناگون بر رضایت اثر داشته باشد. یکی از عوامل الگو یا شیوه سرپرستی است. بررسی­های متعدد نشان داده است که سرپرستی ملاحظه­گر منجر به سطوحی بالاتر از رضایت می­شود.منظور از ملاحظات سرپرستی، میزان مشارکت کارکنان در تصمیمات مؤثر در مشاغل خود آنهاست. تحقیقات نشان می­دهد تصمیم­گیری مشارکتی در افزایش رضایت بویژه زمانی که تصمیمات در نزد کارکنان مهم باشد، مفید شناخته شده است.

در ضمن تحقیقات نشان می­دهد اگر رئیس واحد (از نظر کارکنان) صمیمی باشد، افراد را درک کند به عملکرد خوب پاداش نیکو بدهد، به نظر و دیدگاه­های کارکنان احترام بگذارد و در نهایت به افراد توجه کند رضایت شغلی افزایش خواهد یافت (رابینز، 1991، ترجمه پارسائیان و اعرابی، 1377).

شواهدی وجود دارد که نشان می­دهد شرایط کاری می­تواند تأثیری بر برخوردهای کارکنان داشته باشد. افراد برای محل کار تمیز و مرتب، تجهیزات کافی برای کار و سطوح قابل قبول کیفی محیط کار (حرارت، رطوبت، سروصدا) ارزش قائلند (غنی، 1373).

کیفیت روابط همکاران نیز به طور پیوسته با رضایت ارتباط دارد (یعقوبی و همکاران، 1387).

افراد معمولا نسبت به همکارانی کشش و احساس راحتی دارند که از خصوصیات، علائق و عقاید مشابه خودشان بهره­مند باشند. هرجایی که سازش و همخوانی وجود داشته باشد می­توان انتظار داشت تا عکس­العمل­های انفعالی در برابر محیط کاهش یابد (محمدزاده و مهروژان ، 1375).

3-19-2- عوامل محتوایی شغل

تحقیقات نشان داده است که دو جنبه از شغل تأثیرات عمده بر رضایت دارد:

  • قلمرو شغل
  • وضوح نقش.

قلمرو شغل: به مشخصاتی اشاره دارد که خصوصیات شغلی را تعیین می­کند از قبیل میزان تنوع، استقلال، مسئولیت و بازخورد دریافتی. حضور بیشتر این ویژگی­ها به قلمرو شغل می­افزاید. نتایج تحقیقات در این زمینه بیانگر این است که توسعه قلمرو شغل با افزایش رضایت توام است. ولی در مورد تعداد قلیلی از کارکنان که نیاز کمتری به کامیابی دارند ارجاع شغل چالش­گر ممکن است موجب رضایت شغلی نشود. و حتی به علت عدم تمایل یا عدم توانایی در پاسخگویی به چالش، به ناکامی و اضطراب منجر شود. به رغم این مطلب باز شواهد بارز نشان می­دهد که غنی­سازی مشاغل کارکنان معمولا سطح رضایت آنان را افزایش می­دهد.

همچنین، ابهام نقش و تضاد نقش هر دو در مورد بسیاری از افراد منجر به تقلیل رضایت از شغل می­شود . بدیهی است که کارکنان زمانی احساس امنیت شغلی بیشتری می­کنند که بدانند چه انتظاری از آنها می­رود و اهداف شغلی واضح و مشخص باشد.

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی رابطه استرس شغلی با رضایت شغلی پرستاران شاغل در بیمارستان­های شهر کرمانشاه در سال 1393